Van origine een ‘paardenmeisje’ 

‘”Soms heb je van die dromen die je niet loslaten, totdat je het probeert”

Sinds dat ik 4 jaar ben, ben ik een paardenmeisje. Heel mijn leven breng ik al door tussen de pony’s en paarden. Talloze wedstrijden heb ik gereden. Zowel in dressuur, springen en endurance. Van de paarden heb ik veel mogen leren: verantwoordelijkheidsgevoel en discipline. Maar vooral ook om te gaan met teleurstellingen. In de paardensport ben je namelijk altijd afhankelijk van een teamgenoot die zijn eigen ding doet. En die zich rustig op de meest onhandige momenten blesseert, of de trailer niet in gaat of de baan niet door durft, of je eraf bokt, of… nah ja zo kunnen we wel even doorgaan.

Paardrijden Endurance

“Wat voor sporter ben ik nu eigenlijk zelf?”

Paardrijden en teleurstellingen. Het hangt aan elkaar vast. Flexibel zijn is iets wat je absoluut moet hebben met paarden. En in al die jaren van paardrijden, vijf keer per week trainen, de wedstrijden, het werk er rondom, maar bovenal ook de liefde voor het paard kwam steeds vaker de vraag: “Wat voor sporter ben ik nu eigenlijk zelf? Hoeveel doorzettingsvermogen heb ik als het echt enkel en alleen maar op mezelf aan komt? Hoe mentaal sterk ben ik eigenlijk als sporter als je mijn paard weghaalt?”

Waarom zwemmen? 

Met die persoonlijke uitdaging begon ik in juni 2018 met trainen om mee te doen aan de 1/8 triatlon voor juni 2019. Ik kwam net uit een tweelingzwangerschap en vond het wel een mooi moment met 2 baby’s thuis en een peuter van 3. Ik gaf mezelf een jaar voorbereiding.

“What was I thinking?”

Ik had geen ervaring, geen basisconditie, niets. Ik begon met hardlopen en schreef me eind 2018 in voor de beginnerscursus borstcrawl. En daar ontstond de echte uitdaging. Ik verloor mijn hart aan zwemmen en tijdens het zwemmen besloot ik mijn doel om te gooien. De triatlon finishte ik, maar de uitdaging werd verlegd naar de Open Nederlandse Masters Kampioenschappen (ONMK).

Foto credits: 11A Fotografie

Ambitieuze doelen 

Gek op ambitieuze doelen stellen

Zou het mij lukken om binnen 18 maanden nadat ik voor het eerst een baantje borstcrawl kon zwemmen mee te doen aan de Open Nederlandse Maters Kampioenschappen zwemmen in mei 2020?

Het antwoord op deze vraag is ‘Ja’. Sterker nog dat lukte ook nog eens veel eerder dan gedacht. In Januari 2020 stond ik aan de start in Rotterdam. Exact 1 jaar en 11 dagen na mijn eerste personal training borstcrawl. Ik zwom de 100m en 50m vrije slag en zwom op beide afstanden een persoonlijk record. Het ONMK in mei ging niet door, in verband met de Corona crisis. Extra dankbaar was ik dus dat ik mijn kans in Januari al kreeg. 

Zo zie je maar, alles is mogelijk ;). En sindsdien? Nou sindsdien ben ik eigenlijk verslaafd en train ik nog steeds veel. Voornamelijk in het zwembad voor wedstrijden, maar ook regelmatig in openwater. 

Meer over mij in het kort: Melissa Zwemblog

  • Geboren in 1986
  • Fulltime ondernemer
  • Woonachtend in de polders van Noord-Brabant (incl. leuke hond)
  • Getrouwd en moeder van 3 dochters (2015 en tweeling 2018)
  • Altijd in voor een uitdaging
  • Van origine een paardenmeisje. We hebben dan ook nog een paard (ook een leuke ;) )

Meer over mij in het lang: 

Nog meer over mij? Mijn zwemverhaal werd in augustus 2020 vastgelegd door Frisse Duik. Je kunt mijn volledige verhaal dan ook hier bekijken: