Al sinds het begin dat ik zwem met zwemschema’s schrijf ik na het zwemmen op mijn schema hoe het is gegaan. Zowel technische dingen van het zwemmen, maar ook hoe ik me voelde en hoe het algemeen ging.

En als ik zo terugblader valt het me vaak op dat ik iets van ‘moe’ op schrijf. Moe van het zwemmen. Maar ook moe van de kinderen (iets met een slechte nacht), of moe na krachttraining, moe van een evenement dat ik in het weekend had. Niet fit omdat het winter is. Moe. Moe. Moe. Net een koe ;), oké flauw dit.

De trainingen die ik volgens mij op volle fitheid doe die zijn minimaal.

Moe en sporten, wel of niet een goed idee?

De vraag is dus, moet ik wel gaan trainen als ik me moe voel? De meningen zijn erover verdeeld, maar er is een verschil tussen mentaal moe en fysiek vermoeid. Fysiek kunnen we vaak veel meer dan we denken. En vaak verwarren we mentaal moe dan ook met fysiek moe.

Mentaal moe

Een hele dag op kantoor. Vergaderingen, typen, naar de computer kijken. Of na een lange dag thuis met kinderen en 10.000x mama  (of papa) te hebben gehoord en ‘ik wil’ en ‘jij moet dat doen’ te hebben gemanaged ben je gewoon op. Kapot. Toe aan de bank, bed of bad (of alle drie). Je hebt nergens meer zin in en bent moe.

Toch is het dan een goed idee om te gaan sporten. Omdat dit mentale vorm van vermoeidheid is. Je hoofd loopt over, je voelt je uitgeblust, maar fysiek heb je eigenlijk niet zoveel te lijden gehad. Waarschijnlijk heb je er geen spierpijn van gekregen. En heeft je lijft het niet zo zwaar te verduren gehad. Dus lichamelijk gezien is er eigenlijk geen reden waarom je niet zou kunnen sporten.

Fysiek moe

Fysiek moe is anders. Je lichaam doet pijn. Spierpijn, zware benen of je rug doet bijvoorbeeld zeer. Fysieke vermoeidheid vraagt sneller rust dan mentale vermoeidheid.

Door fysieke vermoeidheid heen sporten heeft iets meer risico’s dan bij mentale vermoeidheid. Blessures liggen op de loer als je niet voldoende luistert naar je lichaam.

Moe als excuus

Kijk iedereen kent zijn eigen lichaam en zijn eigen grenzen het beste. Ik zal de laatste zijn om te zeggen dat je gewoon kunt gaan sporten als je moe bent. Maar voor veel is ‘moe’ ook een excuus. Gebruik jij ook graag ‘moe’ als reden om een keer over te slaan? Bedenk dan voor jezelf waarom je eigenlijk wilde gaan sporten. En ook het lekkere gevoel dat je achteraf vaak toch wel hebt.

Daarbij is bij mentale vermoeidheid sporten juist heel erg goed voor je. Zoek dus het laatste beetje wilskracht om je sportspullen bij elkaar te rapen en ga gewoon!

Wanneer is rust dan wel echt belangrijk?

Als je echt niet meer kunt. Wanneer je voelt aan je lichaam dat alles fysiek heel zwaar voelt. Wanneer je weet dat je een periode hard hebt getraind. Dan is het niet verstandig je weer maximaal in te zetten. Je loopt dan het risico op overtrainen en de kans op blessures neemt ook toe.

Het enige dat dan helpt is rust.

En tot die tijd ga ik toch maar gewoon. Ondanks de mentale vermoeidheid. Want daarna.. Nou daarna voel ik me meestal stukken beter. Hoe is dit voor jou?

Blijf op hoogte

Niets missen van de zwemblogs? Met zwemtips, reviews en ervaringen? Schrijf je in voor de nieuwsbrief.

SOCIAL MEDIA